Advertisement
inspiracja. animacja. edukacja.
Strona startowa arrow Co można robić?
Sztuki kuglarskie i cyrkowe

 

Żonglowanie - generalnie jest to popisywanie się zręcznością rąk. Jako najpopularniejsza forma sztuk kuglarskich polega na powtarzalnym podrzucaniu i łapaniu w ręce rozmaitych przedmiotów, spośród których najpopularniejsze są piłki, woreczki, obręcze, maczugi i odbijające się piłki. Niektórzy używają również takich niebezpiecznych rekwizytów jak noże. Żonglowanie, podobnie jak inne sztuki kuglarskie, pozytywnie wpływa na koordynację ruchową oraz sprawność umysłową.

 

 

Żonglerka kontaktowa - jedna z odmian żonglerki, od tradycyjnego żonglowania różni się tym, że piłka musi pozostać w kontakcie z ciałem żonglera. Piłki używane do żonglerki kontaktowej są większe, cięższe i całkiem twardee. Triki jakie się wykonuje to toczenie i zatrzymywanie piłek po różnych częściach ciała żonglera, zwykle dłoniach, ale również i głowie oraz klatce piersiowej. Zwykle używa się 1-8 piłek naraz.

 

 

Diabolo - jest to również jedna ze sztuk kuglarskich będąca bardzo widowiskową formą polegającą na obracaniu, podrzucaniu diabolo, owijaniu i odwijaniu sznurka wokół diabolo i innych sztuczkach za pomocą dwóch patyków połączonych ze sobą cienką linką. Diabolo kształtem przypomina klepsydrę i do zabawy zwykle używa się 1-3 diabolo naraz.

 

 

Diabelski kijek i flower stick - sztuki kuglarskie, do których potrzeba 2 kijków mniejszych (ręczne, ang. hand sticks) i jednego większego (nazywa się diabelski kijek, jeśli jest bez dekoracji, jeśli końce są udekorowane i przy kręceniu tworzą kwiatek, jest to flower stick). Celem jest utrzymanie w powietrzu większego kijka, obracanie go, podrzucanie i robienie innych sztuczek, wyłącznie przy użyciu mniejszych kijków. Czasem używa się diabelskiego kijka przy pokazach ogniowych.

 

 

Poi - wywodzi się z tradycji plemienia Maori żyjącego w Nowej Zelandii. Określenie poi ma dwa znaczenia, jako rekwizyt oraz sztuka tańca. Poi są zwykle wykonane z pary łańcuchów/sznurów, na których końcach zawieszony jest cieższy element. Posługiwanie się poi polega na kręceniu nimi (po 1 poi w ręce) w taki sposób, aby cięższy element na końcu wykonywał koła. Obecnie tancerze wykonują ten specyficzny taniec przy akompaniamencie bębnów i innych instrumentów perkusyjnych. Najbardziej efektowną odmianą jest taniec z ogniem. Kulki zostają nasączone łatwopalną substancją i podpalone. Ze względu na szybkie przemieszczanie się kulki uzyskuje się efekt wizualny smug ognia otaczających i krążących wokół tancerza

 

 

Rower jednokołowy (monocykl) - to rodzaj roweru posiadający tylko jedno koło toczące się po podłożu, bez kierownicy. Monocykl często kojarzony jest przede wszystkim z cyrkiem, lecz wielu krajach Europy Zachodniej, USA czy Japoni jest popularnym środkiem sportu i rekreacji. Jazda na monocyklu jest trudniejsza niż na rowerze dwukołowym. Operując pedałami i balansując ciałem należy utrzymać równowagę w dwóch płaszczyznach. Równowaga przód-tył utrzymywana jest przez odpowiednie przyspieszanie i zwalnianie monocykla za pomocą pedałów. Utrzymywanie równowagi poprzecznej do kierunku jazdy polega na jeździe 'wężykiem' (zazwyczaj niedostrzegalnym dla zewnętrznego obserwatora

 

 
Źródło:  Projekt fotograficzny "Żonglerzy.pl", Polsko-Węgierskie Bractwo Żonglerskie.