Advertisement
inspiracja. animacja. edukacja.
Strona startowa arrow O żonglerce arrow Przydatność żongerki w różnych dziedzinach aktywności człowieka
Przydatność żongerki w różnych dziedzinach aktywności człowieka Utwórz PDF Drukuj
Autor: Agnieszka 'Stokrotka' Kwiatkowska   
01.10.2007.

Żonglowanie sprzyja rozwojowi koordynacji wzrokowo-ruchowej, poczucia rytmu, refleksu, a także zdolności utrzymania równowagi i właściwej postawy ciała. Nie dziwi zatem fakt, że coraz częściej psychologowie i pedagodzy zalecają je przy leczeniu wielu zaburzeń. Na przykład w brytyjskim centrum leczenia dysleksji w Kenilworth wprowadzono ćwiczenia terapeutyczne polegające na łapaniu piłeczek, żonglowaniu i utrzymywaniu równowagi na ,,rola-bola", czyli na leżącym walcu.

Badania przeprowadzone przez Carole Smith, amerykańską specjalistkę od wychowania fizycznego sprawności ruchowej, sugerują, że ćwiczenie żonglowania, dzięki związanej z nim poprawie koordynacji wzrokowo-ruchowej usprawnia umiejętność pisania i czytania. Dlatego właśnie żonglerka znalazła  zastosowanie w terapiach z  dziećmi mającymi problemy z czytaniem lub skupieniem się na lekcjach.

Żonglowanie jest jednym ze sposobów uaktywnienia i synchronizację obu półkul mózgowych, a przez to wpływa na poprawę wyników w nauce. Sprawdzono to już w wielu szkołach, które prowadzą programy żonglowania. Takimi szkołami są np. szkoły podstawowe w mieści Jacksonville na Florydzie (USA) i gimnazjum w Malechowie koło Koszalina.

Żonglowanie staje się także coraz bardziej popularne wśród ludzi dorosłych zainteresowanych rozwojem własnych możliwości. Od początku lat 80 tych dwudziestego wieku uczą się go menedżerowie i pracownicy firm w ramach seminariów i warsztatów poświęconych rozwojowi osobistemu, zarządzaniu czasem czy realizacji projektów. W Zachodniej Europie i Stanach Zjednoczonych na szkoleniach organizowanych przez firmy dla swoich pracowników są prowadzone proste treningi żonglowania. Jak piszą autorzy artykułu   ,,Żonglowanie  sprzyja mózgowi" w wielu instytucjach, takich jak Bell Labs, Microsoft, Apple Corporation, czy Massachusetts of Technology, tworzy się  kluby żonglerskie. Coraz częściej także umiejętność żonglowania zaliczana jest do obowiązkowych kompetencji kadry kierowniczej.

W języku angielskim słowo 'żonglowanie' ('juggling') oprócz swojego podstawowego znaczenia, określa umiejętność radzenia sobie z wieloma sprawami w tym samym czasie. Podrzucanie kilku piłeczek jest zatem doskonałą metaforą równoczesnej realizacji różnych projektów i planów. Tak jak dołączenie każdej kolejnej piłeczki wymaga reorganizacji całej sekwencji ruchów, tak wprowadzenie nowych obowiązków zmusza do dokonywania zmian w dotychczasowym planie codziennych zajęć. Jednocześnie w żonglerce tak, jak w życiu, aby móc dołożyć jeszcze jedną piłeczkę/obowiązek potrzeba harmonijnego i spójnego zgrania całości. Jeśli zapanuje chaos i dezorganizacja nie osiągniemy tej umiejętności.

Żonglerka tak jak sztuki walki łączy sprawność fizyczną z harmonią wewnętrzną. Żonglowanie jest skuteczną formą redukcji stresu i sposobem na odprężenie. Wprowadza w stan tzw. zrelaksowanej koncentracji, podczas której umysł i ciało są jednocześnie aktywne i spokojne. Wartość żonglowania docenia coraz większa grupa lekarzy i terapeutów. O.Carl Simonton, lekarz i psycholog, w jednym z amerykańskich szpitali wprowadził żonglowanie jako formę relaksacji pacjentów. Uważa je za doskonałą formę terapii, która uczy, w jaki sposób nie zaprzątać sobie myśli nie potrzebnymi sprawami.

Elementy cyrkowe pojawiają się także w szpitalach dziecięcych. Od kilku lat, również w Polsce istnieje fundacja dr.Clown, zajmująca się terapią śmiechu. Młodzi ludzie, głównie studenci kierunków pedagogicznych oraz psychologicznych, odwiedzają chore dzieci w przebraniach klownów. Poprzez wesołe zabawy i zabawne zachowanie rozśmieszają oni dzieci. Śmiech pomaga oderwać się od szarości szpitali, myśleniu o operacji lub zastrzyku, jest doskonałą formą rozprężenia i zapomnienia o dokuczającej chorobie. W ten sposób potwierdza się polskie przysłowie, że śmiech to  samo zdrowie.

Jest to fragment pracy autora pt. "Sztuka cyrkowa - sztuka ludzkich możliwości".